تحقیق با موضوع حوزه های آبریز، کارشناسی ارشد

دانلود پایان نامه

دانلود پایانامه

عنوان کامل پایان نامه کارشناسی ارشد :  مطالعه تغییرات روند بارش سالانه، ماهانه و فصلی در دره سفید رود

تکه ای از متن پایان نامه :

حوزه های آبریز از جنوب به شمال کاهش می یابد. در پایین دست سفیدرود، رودخانه در جهت شمال جریان می یابد واز آب تنظیم شده آن بوسیله دو سد انحرافی و تعدادی بندهای سنتی برای آبیاری اراضی که غالب آنها را مزارع برنج تشکیل می دهد بهره برداری به اقدام می آید.

محدوده مطالعاتی از محل سد سفیدرود تا مصب سفیدرود به سمت شمال گسترش دارد. بنابر این محدوده مطالعاتی در این حوضه بین مختصات جغرافیایی 15-49 تا 16-50 طول شرقی و 31-36 تا 28-37 عرض شمالی به مساحت 4035 کیلو متر مربع می باشد.

دره سفیدرود تنها مسیر ارتباطی بین هوای مرطوب خزری و بری به شمار می رود. وجود تنگه کوهستانی منجیل و اختلاف فشار در پیشکوه و پسکوه البرز باعث ایجاد یک رژیم بادی می گردد که به همین نام (پیشکوه – پسکوه) معروف می باشد . حداکثر سرعت این باد در هرزه ویل می باشد که ادامه آن به دشت قزوین و تهران نیز می رسد.

اختلاف شرایط اقلیمی مناطق فوق الذکر تغییرات عمده ای را در وضعیت آب و هوایی، پوشش گیاهی، ضخامت خاک و عمق هوازدگی سنگها سبب گردیده می باشد. مناطق با اقلیم خزری که شامل بخش اصلی استان در جنوب باختری دریای خزر می باشد از پوشش گیاهی متراکمی برخوردار می باشد در حالی که در بخش جنوبی استان پوشش گیاهی ناچیز می باشد.

بارش ماهانه ایستگاههای واقع در محدوده طرح از دو رژیم مختلف جلگه ای و کوهستانی تبعیت می کند. در کلیه ماههای سال در دره سفیدرود بارندگی اتفاق می افتد و در حقیقت ماه خشک وجود ندارد.

در اکثر ایستگاههای فوق حداکثر ماهیانه بارندگی در ماه مهر (اکتبر) و یا آبان (نوامبر) دیده می گردد و پس از آن روند کاهش میزان بارندگی ماهیانه آغاز شده و بطور معمول در تیرماه (ژوئیه) و پس از آن در خرداد (ژوئن) کمترین مقدار بارندگی ماهیانه مشاهده می گردد.

رژیم بارندگی ماهانه ایستگاههای واقع در ارتفاعات از رژیم بارندگی ایستگاههای ساحلی تا حدودی متفاوت می باشد. بارندگی این ایستگاهها نشان می دهد که مقدار بارش حداکثر ماهانه در ماههای زمستان اتفاق می افتد و بارش بهاره در اهمیت دوم قرار می گیرد. در واقع این ایستگاهها به واسطه تاثیر توپوگرافی و نیز دوری از ساحل از رژیم بارندگی خزری دور شده و از رژیم بارندگی با حداکثر زمستانه و بهاره تبعیت می‎کنند.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   مقاله با موضوع پایان نامه، روند بارش

کم بارش ترین فصول سال در سواحل خزر فصل بهار می باشد و بعبارتی خشکترین فصل سال را می توان در بهار انتظار داشت. در تمامی ایستگاههای ساحلی و جلگه ای بخش اعظم بارندگی در فصل پاییز اتفاق می‎افتد و در اغلب ایستگاهها پس از پاییز، تابستان دومین فصل پر بارش به شمار می رود.

تعدادی از ایستگاههای باران سنجی دره سفیدرود در بخش هایی از منطقه مورد مطالعه مستقر شده اند که بیانگر اقلیمی کاملاً متفاوت از بخش های ساحلی هستند. این ایستگاهها که یا در ارتفاعات بالای 400 متر و یا در دره های منتهی به محدوده مورد مطالعه از قبیل دره منجیل، لوشان و غیره قرار دارند اولاً به علت کم شدن اثر دریا و دوماً به علت تاثیر پذیرفتن از اغتشاشات جوی دیگر و ویژگیهای خاص جغرافیایی حداکثر مقدار بارش خود را نه در پاییز بلکه در زمستان دریافت می نمایند و بارش پاییزه در اهمیت بعدی قرار دارد.

به منظورتعیین اقالیم محدوده مورد مطالعه، سه سیستم طبقه بندی آمبرژه (Emberger)، دمارتن (Demartonne) و سیلیانیف انتخاب شده می باشد.

در سیستم دمارتن قسمت اصلی منطقه در بخش خزری و نوع اقلیمی از مرطوب تا خیلی مرطوب قرار می‎گیرد و خط منجیل تاریک جداکننده اقلیم های متفاوت می باشد.

در سیستم سیلیانیف کلیه مناطق ناحیه خزری در بخش مرطوب قرار می گیرد. مجموع سالانه دمای فعال در این منطقه متغیر می باشد و از 5000 درجه روز در مناطق ساحلی تا کمتر از 3000 درجه روز در ارتفاعات نوسان دارد اما ضریب سیلیانیف در آن همواره از 6/1 که آستانه مناطق مرطوب می باشد فراتر می باشد. بخش جنوبی استان (منجیل، لوشان و رودبار) دارای اقلیم نیمه خشک شدید می باشد.