به کارگیری مهارت های خود مختاری برای اهداف دانش آموزان

Abstract wire-frame background.
    • کمک به دانش آموز درتعیین چیزی که تا حالا می دونسته و اون چیزی که خواهان یادگیری درموردیک موضوعه
    • دانش آموز

    • جفت و جور آوردن فرصتای مناسب واسه دانش آموزان جهت به بحث گذاشتن اهداف و چیزهای مورد علاقه فردی
    • اجازه دادن به دانش آموز واسه انتخاب موضوع مطالعه ای که برابر با چیزهای مورد علاقه فردی اونه .
    • توضیح درمورد اینکه علم ، مهارت وتجربه چیجوری می تونه به دانش آموز در رسیدن به اهداف فردی کمک کنه .
    • اجازه دادن به دانش آموز واسه انتخاب از بین فعالیتای یادگیری وترتیب دادن به توالی
      فعالیتا .
    • آموزش چگونگی تعیین یه هدف عملکردی رقابت برانگیز اصلاحی واسه تکالیف خاص
    • اجازه دادن به دانش آموز واسه انتخاب هدف اجرایی خود واسه یه تکلیف
    • گسترش تماسای عملکردی فردی با دانش آموز
  •  

    • پیشنهاد منابع ،فعالیتا وافرادی که می تونن در رسیدن به اهداف به دانش آموز کمک کنن
    • آموزش راهکارهای رسیدن به هدف وحل مشکل به صورت رو وروشن
    • واداشتن دانش آموز به ثبت یافته های کارکرد خود و تحت نظر داشتن پیشرفت خود به طرف هدف
    • تشویق تلاشای دانش آموز دررسیدن به اهداف
    • کمک به دانش آموز درتعیین چیزی که خوب انجام داده و درکجا به بهتر شدن نیاز داره .
    • بیان کردن این باور که دانش آموز می تونه با چالشا روبروشود؛ واعمال پشتیبانی درصورت نیاز
    • جشن گرفتن موفقیتا

    حتی علم آموزانی که الگوهایی از مشکلات مدرسه وحمایت محدود خونواده که بیشتر منتهی به ترک تحصیل می شه رو دارن ، ارزش دیپلم رو می دونن و خواهان موندن  درمدرسه هستن ( بوندز[۱] و گولد[۲]، ۲۰۰۰، کورترینگ ، برازیل و تامپ کینز[۳]۲۰۰۲؛ همه به نقل از ایسن مون، ۲۰۰۷) این دانش آموزان ، اولین کاندیداها واسه یه برنامه پیشگیری از ترک تحصیل کامل براساس اختیار هستن که به اونا راهکارهای رسیدن به اهداف مشخص ومعینی رو می آموزد . یکی از کاربرده های خاص ، مداخلات خود تعیین گری، شامل مستقیم هدف قرار دادن قصد واعمال دانش آموزان در مورد اتمام مدرسه می شه.

    مشکلات

    فین[۴] (۱۹۹۳) براین نکته تأکید می کنه که کارکرد موفق دانش آموزان درمدرسه به حس تعلق اونا به مدرسه وشرکت اونا در فعالیتای مدرسه بستگی داره . احتمال موندن دانش آموزان در مدرسه وقتی افزایش  پیدا میکنه که اونا وسایل لازم جهت پاسخگویی به چیزای مهم مدرسه رو در اختیار داشته و در
    فعالیتای فوق برنامه آموزشی در رابطه شرکت داشته باشن . این یافته ها به وسیله دان ودیگران (۲۰۰۴) ودرمطالعه اونا درخصوص متغیرهای موثر برتصمیم به ترک تحصیل دانش آموزان درخشش پیدا کرده . علاوه بروضعیت ناتوانی، عوامل پیش بینی کننده واسه موندن در مدرسه عبارتند از (الف)داشتن این تصور که دبیرستان یه آمادگی کلی واسه زندگی بعد از مدرسه جفت و جور می کنه (ب) شناسایی یه فرد کمک رسون در مدرسه (ج) شناسایی یه کلاس به درد بخور متأسفانه ، از هر ۱۰ دانش آموز دارای ناتوانی موردارزیابی دردومین «پرسشنامه انتقال طولی ملی » (کامتو[۵]، ۲۰۰۵) ، چهار نفر گزارش کردن، احساس نمی کردن که بخشی از مدرسه خود هستن . این جور عوامل مشارکتی ، نشون دهنده اهمیت در نظرگرفتن روابط و فعالیتای اجتماعی درمدارس به عنوان یکی دیگه از اهداف مداخلات خود تعیین گریه . به طور خاص، تشویق دانش آموزان به بنیاد گذاشتن اهداف و طرحای عملی که شامل (الف) شرکت بیشتر در فعالیتای کلاسی و مدرسه ای (ب) روابط قوی تر با بزرگسالان می شه، می تونه پایداری اونا در مدرسه رو به همراه داشته باشه. دخالت هایی که به طور عمد روابط اجتماعی دانش آموزان رو هدف قرارنمی بدن ، ممکنه دانش آموزان رو با مهارتای مهمی تجهیزکنند اما شایدً درترغیب مشارکت لازم واسه نگه داشتن دانش آموز درمدرسه با شکست مواجه می شن .
     
    گذشته پژوهشی
    [۱] .Bounds.
    [۲] .Gould.
    [۳] .Tompkins.
    [۴] .Finn.

    [۵] .Cameto.