فناوری

بررسی هیوندای اکسنت؛ ارزانترین سدان هیوندای در بازار ایران

هیوندای اکسنت از جمله کهنه کارترین اجناس هیوندای هستش که از سال ۱۹۹۴ میلادی تا الان، پنج نسل از اون راهی بازار شده. این خودرو جانشین مدل معروف اکسل (۱۹۸۵ تا ۲۰۰۰) شد طوری که نسل اول اون به طور کامل مشابه نسل آخر اکسل ساخته شد.

فیس لیفت نسل دوم هیوندای اکسنت که در ایران با نام ورنا میشناختنش، تونست با استقبال شایسته ای مواجه شه و فروش خوبی رو تجربه کنه.

تازگیا نسل چهارم (۲۰۱۰) هیوندای اکسنت به وسیله کرمان موتور به صورت مونتاژ داخل به بازار کشورمون راه یافت که بدیش اینه به دلیل اعمال تحریم، شرکت کره ای دوباره دست شریک ایرونی رو در پوست گردوی قوچان نهاده و خودش مهلکه رو ترک گفته.

پس نسل چهارم هیوندای اکسنت هم مثل جدش ورنا، نتونست حضور تقریبا بلندمدتی رو در ایران تجربه کنه. علی ای حال، الان تعداد خیلی از این خودرو در کشورمون حضور داره و همین موضوع ما رو بر اون داشت که به سراغ یه نمونه هیوندای اکسنت مونتاژی بریم؛ داشته هاش رو در مقابل نداشته‎هاش بذاریم و در ترازوی قیاس، ببینیم که کدوم کفه سنگین تره؟

پس در ادامه با سایت ما همراه شید تا با هم نگاهی به این سدان جمع وجور کره ای بندازیم.

بدنه با سبک طراحی ساده و قشنگتر

لازمه بدونین که طراحی نسل چهارم هیوندای اکسنت به بیشتر از هشت سال قبل برمیگرده. ظاهر اکسنت با اینکه خیلی مهیج به نظر نمی رسه اما با وجود گذر این چند سال، تونسته خوب غبار کهنگی رو از لباس تقریبا زیبای خود دور نگاه داره.

البته از دست دادن رقبای لایق و جور واجور در بازار ایران، در به روز موندن کالاهایی مثل نسل چهارم اکسنت، خیلی موثره.

چراغای جلو از نمایی کشیده و اسپرت بهره مند هستن و برخلاف حالت کلی بدنه که تأنی و آرامش رو به ذهن متبادر می کنه، اخم و ناراحتی رو میشه از سگرمهای در هم رفته اون احساس کرد.

برخلاف بسیاری ازمحصولات جدید هیوندای، اینجا به دلایل اقتصادی و هم ابعاد تقریبا کوچیک بدنه، خبری از جلوپنجره بزرگ نیس و یه چاله کشیده و تقریبا کوچیک بین چراغا، مزین به نماد کروم رنگ هیوندای، پرونده جلوپنجره اکسنت رو مختومه کرده.

عوضش یه مجرای بزرگ در قسمت میانی جایگاه های مه شکن تعبیه شده تا نبود توانایی کافی جلو پنجره کوچیک رو در تامین هوای لازم پیشرانه و سیستم خنک کننده تا حد زیادی جبران کرده باشه.

خطوط و تصویرای مختلفی روی سپر و درب کاپوت خودرو به صورت برجسته نقش بسته که ظاهر تقریبا ساده هیوندای اکسنت رو جسورانه تر و اسپرت جلوه میدن.

نمای جانبی خودرو هم از جلوه خوبی سود می بره. شکل طراحی سقف می تونه کمانی از یه دایره بزرگتر تصور شه که شیب مناسبی در قسمت ستونای A و C بوجود آورده.

فریم پنجره ها صورتی متناسب داره و حضور لچکی در انتهای عقبی اون به طور کامل جلب توجه می کنه. قطر چرخا از تناسب کافی با ابعاد کلی خودرو بهره مند بوده و خطوط حجمی امتداد یافته از انتهای چراغ عقب تا گلگیر جلو، جلوه عضلانی تر رو واسه ظاهر آرامش بخش اکسنت به ارمغان آورده.

بخاطر این یه حجم منفی با گوشه های تیز در پایین دربا به همراه گلگیرهای تقریبا برجسته هم در نمای جانبی اکسنت میشه دید.

نمای پشت اکسنت از هماهنگی خوبی با طرح کلی بدنه سود می بره. چراغای تقریبا بزرگ به رنگ سفید-قرمز در دو طرف درب صندوق خودنمایی می کنن.

انتهای بالایی درب صندوق به صورت کمی برجسته طراحی شده و حالتی قوسی شکل داره. سپر عقب هم از طراحی ساده و در عین حال زیبایی برخورداره؛ سنسورهای دنده عقب به همراه دو چراغ شب نما هم روی اون میشه دید.

مثل بقیه نقاط بدنه، سپر عقب هم به بعضی خطوط برجسته مزین شده تا از سادگی اون کم بشه. نوار کرومی نصب شده در قسمت فوقانی جایگاه نصب پلاک به همراه لوگوی کرومی هیوندای و نوشته اکسنت رو هم میشه به لیست کوتاه تزئینات کم نمای عقب ضمیمه کرد.

شیشه عقب کوچیک به نظر می رسه و می تونه دید عقب رو از داخل کابین محدود سازه.

کلا ظاهر هیوندای اکسنت به عنوان یه سدان کوچیک اقتصادی( البته با قیمتای فعلی نمیشه خیلی به اقتصادی بودن اکسنت امیدوار بود) به طور کامل قابل قبول بوده و شک نداشته باشین مورد پسند مشتری ایرونی قرار میگیره.

کابین در حد انتظار هیوندای اکسنت

با ورود به فضای داخلی هیوندای اکسنت، داشبورد تقریبا بزرگ حسی متفاوت و البته تا حدی تناقص آمیز رو تو ذهن بوجود می آورد و این مسئله شاید تا حدی به محدود شدن فضای کابین هم منجر شده باشه.

متریال داشبورد از کیفیت مناسبی برخورداره و در قیاس با رقبای چینی موجود در بازار ایران، مرغوب تر و با کیفیت والاتر به نظر می رسه.

تریم داخلی خودروی مورد بررسی به رنگ کرم-تیره س که اختلاف چشمی قشنگتر و خوشرنگی رو در برابر دیدگان بیننده بوجود آورده.

سیستم مالتی مدیا با برخورداری از صفحه نمایشگر ۷ اینچی کیفیت صدای مناسبی داشته اما وضوح نمایشگر خیلی مطلوب به نظر نمی رسه.

در قسمت زیرین سامانه مالتی مدیا هم کلیدهای گردان سیستم تهویه هستن که ویژگی اقتصادی بودن اکسنت رو به طور کامل یادآوری می کنن و خیلی شیک و مدرن به نظر نمی رسن.

فضایی خالی بین پنل انتخاب دنده و کلیدهای تهویه روی کنسول میانی هست که کاربرد زیادی داشته و جهت قرار دادن اشیایی مثل گوشی موبایل و… به طور کامل فایده مند میشه.

سبک طراحی غربیلک فرمون به صورت چهار شاخه س که شباهت زیادی به شکلای جور واجور به کار رفته در بقیه اجناس هیوندای داره و خوش دست و قشنگتر احساس می شه. پنل کیلومترشمار از نوع مکانیکی بوده و طراحی ای به طور کامل ساده و معمولی داره.

معدود سطوح نقره فام دیده شده در بعضی نقاط کابین مثل: دور و بر سامانه مالتی مدیا و تریم داخلی غربیلک فرمون و بخشایی از قسمت بازویی تودریا، هماهنگی و هارمونی مناسبی از جهت چشمی با همدیگه بوجود آورده ان.

فرم صندلیا حالتی عادی داشته اما تقریبا راحت به نظر می رسه. رنگ روشن روکش صندلیا هم با تریم کرم رنگ کابین هماهنگه.

اندازه فضای سر و پاها واسه سرنشینان جلو به طور کامل مناسبه و در ردیف عقب هم واسه افراد با قد متوسط، نباید محدودیت خاصی وجود داشته باشه.

ظرفیت صندوق عقب اکسنت برابر ۴۶۵ لیتره که واسه خودرویی با این ابعاد به طور کامل قبول کردنیه و می تونه نیازای سفری یه خونواده ۴ نفره رو به طور مطلوب برطرف کنه.

کلا، با در نظر گرفتن کیفیت برتر متریال استفاده شده در فضای داخلی اکسنت نسبت به رقبای چینی و هم کیفیت مونتاژ خوب، میشه به کابین اکسنت نمره قبولی داد، چون که دست کم شاخصهای مورد نظر مشتری ایرونی رو در خود داره و نسبت به معدود رقبای موجود در بازار ایران از کیفیت بالاتری سود می بره.

پیشرانه معمولی

پیشران ۱٫۶ لیتری هیوندای اکسنت میتونه تا توانی برابر ۱۲۲ اسب بخار رو در ۶۳۰۰ دور در دقیقه و گشتاوری برابر ۱۵۶ نیوتن متر تولید کنه. یه گیربکس خودکار ۴ سرعته هم نیروی حاصل رو به چرخای جلو منتقل می کنه.

آمار و ارقام حاصل از یه اینجور پیشرانه ای، شتاب صفر تا صد ۱۱ ثانیه ای و بیشترین حد سرعت ۱۹۰ کیلومتر بر ساعتی رو به ما نشون میده. مصرف سوخت ترکیبی هیوندای اکسنت برابر ۶٫۵ لیتر در هر صد کیلومتر اعلام شده. این عدد در بزرگراه ها به ۵ و در معابر شهری، به ۸ لیتر تغییر پیدا می کنه.

لوازم و امکانات

خودروی مورد نظر از لوازم رفاهی مثل: تهویه مطبوع خودکار، سانروف، رینگای اسپرت ۱۶ اینچی به همراه لاستیکای ۱۹۵ میلی متری، استارت دکمه ای، روشنایی خودکار چراغای اصلی، نمایشگر لمسی ۷ اینچی با ۴ بلندگو و ۴ توئیتر، درگاهای USB و AUX واسه پخش سرگرمیای چندرسانه ای، ناوبری ماهواره ای موافق با نقشه های ایران، کامپیوتر سفری و دوربین پارک همراه با سنسور عقب برخورداره که در کلاس خود، کافی و به اندازه به نظر می ‍رسد.

هم اینکه لوازم ایمنی هیوندای اکسنت به توضیح زیره:

چهار کیسه هوا مخصوص سرنشینان جلو هم اینکه دو کیسه هوای پرده ای، ترمز ضد قفل (ABS)، سیستم کنترل پایداری الکترونیکی (ESC) با هدف کنترل پایداری الکترونیکی وضعیت خودرو موقع چرخش فرمون، سیستم مدیریت پایداری (VSM) واسه کنترل پایداری خودرو در سطوح لغزنده به همراه سفت شدن فرمون و هشداردهنده فشار باد لاستیکا (TPMS).

اینم بگیم مدل مونتاژی که راهی جاده های کشورمون شده از سیستم تهویه دستی بهره مند بوده و دکمه استارت هم در اون دیده نمی شه.

قیمت و رقبا

با در نظر گرفتن قیمت متوسط ۲۰۰ میلیون تومانی هیوندای اکسنت، نمیشه رقبای زیادی واسه اون متصور شد. با این وجود خودروهایی مثل سایپا سراتو ۲٫۰ لیتری آپشنال به قیمت ۲۰۵ میلیون تومن، چری آریزو۵ توربو اکسلنت با بهای ۱۵۲ میلیون تومن و ام جی ۳۶۰ توربو ۱۵۱ میلیونی میشه رو نزدیک ترین رقبای هیوندای اکسنت در بازار الان ایران دونست.

کلام آخر

هیوندای اکسنت خودروی جمع و جوریه که به هر جهت میتونه نیازای یه خونواده کم جمعیت رو که دنبال یه سدان کوچیک غیرچینی، باکیفیت و تقریبا ارزانه رو مرتفع سازه.

پس اگه ۲۰۰ میلیون تومن دارین و می خواین یه محصول هیوندای رو بخرین، اکسنت تنها سدان صفر کیلومتر قابل ارائه به محضر شما میشه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *